Lucie Polders - Zichtbaar

Lucie Polders Rouw

Lucie polders - De bodem

Verdwalen - Een gedicht van Lucie Polders

Lucie Polders - Voorbij

Vogels - Een gedicht van Lucie Polders

Leven - Een gedicht van Lucie Polders

Storm - Een gedicht van Lucie Polders

Mantel

Mantel
Het verleden is als
een mantel
die zwaar op mijn
schouders rust
Ik moet hem aan,
weer of geen weer
Er is geen verleden tijd
Het is hier
Het is nu
De tijd is gevangen
in dit nu
Ik wil mijn lijf bevrijden
uit de gevangenis
van de tijd
Om als het ware
een frisse wind
binnen te kunnen
laten
Om diep te
kunnen ademen
Om meer vreugde,
lichtheid en
plezier te voelen.

Hart

Hart
Het hart
is op zoveel
plaatsen gebroken
dat ik niets meer
te geven heb
Het hart
is versteend
en kan zelfs niet
meer huilen
Slechts tranen, uitsluitend
tranen kunnen het
ijs doen smelten
Want tranen
geven water
aan bloemen
van geluk.

Psyche

Psyche
Kruip
uit de
huid
van de psyche
Hier zijn slechts
herhalingen
Ga er even voorbij
Dan is daar
het
licht
en ben je
thuis.

Lucie Polders

Lijf

Lijf
Schurk maar tegen mij aan
Zoek een warm plekje in de holte van mijn rug
Laat je vermoeide lijf maar rusten
En voel de warmte binnenstromen
In je koude en stramme ledematen
Laat het leven er weer instromen
Laat het lijf tot leven komen
De kou lost langzaam op
Het lijf is weer warm en levend.

Volmaakt geluk

Volmaakt geluk
Lonkend naar de verte
Stipjes aan de horizon
De einder is nog ver
Mijn voetstappen knisperen in het zand
Stap voor stap
Vervolg ik mijn weg
Volmaakt geluk
Gevangen in dit ene moment.

Gouden licht

Gouden licht
De zon giet zijn gouden licht over de rivier
De sluier van mijn verdriet
wordt kortstondig opgelicht
En ik vang een glimp van de vredigheid op
Ik heb bijna het gevoel
dat ik mij kan ontspannen.

Voorbij

Voorbij
Het was een gewone dag zoals vele anderen
Niets zou na deze dag nog hetzelfde zijn
Het leven aan de oppervlakte is voorgoed voorbij
De harmonie van ons leven wordt deze dag ruw verstoord
Onze gebruikelijke afscheidszoen
Snel op de wang
Het betekent iets voor mij
Dat is het laatste
Hij komt niet meer thuis.

Kort verhaal
Lucie Polders

De Dood

De Dood
De dood ligt op de loer
Hij komt mij halen en raakt mij aan
Hij lonkt om de hoek
Hij komt steeds dichterbij
En wil mij meenemen
De dood doet zijn intrede
Hij lonkt om de hoek
De oneindigheid wenkt
En komt steeds dichterbij
Er is geen ontkomen meer aan
Nu ben ik klaar en wacht
De dood komt mij halen en raakt mij aan

Lucht

Lucht
Frêle zwarte takjes tekenen zich af
tegen een loodgrijze lucht
Parmantig deinen zij op en neer
Golvend op de beweging van de wind
Een merel zingt haar hoogste lied
op de hoogste tak van de reeds bladerloze boom
Frêle zwarte takjes deinen op en neer
tegen een loodgrijze lucht
De merel zingt haar hoogste lied

Vogels

Vogels
Elke vogel doorklieft de lucht in een spel met de wind
Eindeloos zwevend over de vlakte
Van windvlaag naar windvlaag
Alleen oog hebbend voor zijn vlucht
Alsof hij de wolken moet bewaken
Hij vliegt van links naar rechts
Stijgt en daalt, alsof zijn bewegingen een logica volgen
die ik niet begrijp.

Het verhaal

Het verhaal
Een niet verteld verhaal
Heeft nog geen woorden
Het ligt nog in de kelder
En leid een eigen leven
Het is nog ondergronds
En kruipt onder de huid
Het zweert
Is nog dood
En verstild
Het niet vertelde verhaal
Schreeuwt om woorden
Wacht om verteld te worden.

Mauw

Mauw
Het was liefde op het eerste gezicht
En ja, Mauw komt bij mij wonen
Niet nu, pas over een poosje
Mauw, een moedige dappere poes
Levend op straat
Geschonden door het leven
Maar zij hervond haar kracht
En krabbelde uiteindelijk overeind
Zij verlangt nog een aantal dingen
En dat is mogen zijn
Liefde en knuffels
En niets meer hoeven
Dan is zij precies op de goede plek
Twee taaie zielen die de kracht hadden
hun verschrikkingen te overleven
Hen rest slechts verlangen
naar rust en samenzijn
Zij is welkom in mijn leven